Hallo, mijn naam is Bastiaan en al ruim 30 jaar loop ik af en aan met een camera in de hand als een ongeleid projectiel foto’s te maken van diverse onderwerpen. Architectuur, natuur, steden en abstract.

Omdat ik van mening ben dat je als fotograaf je moet blijven verwonderen en leren is er in mijn werk niet echt een stijl te ontdekken, hoop ik, maar ben ik op zoek naar mooie beelden die mijn aandacht trekken. Het is niet alleen ontdekking van de wereld om mij heen, maar ook een reis door mijzelf.

Wat trekt mij aan in dit beeld? Wat gebeurt er als ik dit anders aanvlieg of vanuit een ander perspectief? De ongelimiteerde mogelijkheden die de fotografie biedt, zeker heden ten dage, maken dit bij uitstek een geschikte hobby voor iemand die dingen snel zat is.

Daarnaast ben ik op vrijwillige basis betrokken bij diverse maatschappelijke organisaties zoals bijvoorbeeld het Surfproject waar kinderen met een beperking met de kracht van de zee ook hun eigen kracht leren kennen.
Hier vind je wat voorbeelden van losse werkjes die niet onder een van onderstaande categorieen vallen.

Kijk omhoog! Zie wat je daar ziet. Donker staal tegen een lichtende lucht.

Troep blijft een fascinerend thema. In een rivier, om het huis heen of waar dan ook.

Ook hier weer omhoog, daar zie je soms gewoon de meest vreemde vormen. Het is gewoon een brug, maar ook niet.

Sommige foto's kan je ruiken, horen en bijna proeven. Vooral in zwart/wit.

Als je dan in de auto stapt, een stukje rijdt en ergens landt. Soms tien minuten, en soms pak je dan het moment.
Stuur een mailtje naar info@lichtsignaal.nl (in verband met spam beveiliging is dit geen klikbare link).
Kan ook, zoek mij op via BluSky.app!
Mensen fotograferen vind ik enorm eng. Dat heeft voordelen en nadelen. Het voordeel is dat ik dit alleen in volkomen transparante situaties doe, dus met volledige toestemming. Daardoor kan ik mijn gang gaan met alle artistieke vrijheid. Een nadeel is dat het soms wat geforceerd kan voelen.

Sfeer vastleggen is bij mensen als context enorm belangrijk.

Tijdens een bruiloft zijn er zoveel mooie momenten, je kan niet alles zien en vastleggen.

Muziek is balsem voor de ziel, fotografie helpt daar ook bij.

Schaduw, licht, textuur, vorm. Het menselijk lichaam blijft fascineren.
Vrij recent ben ik begonnen aan een ontdekkingstocht die mij naar mijn vrouwelijke kant heeft gestuurd. Sinds ongeveer oktober 2025 is die reis begonnen en onderweg zijn er diverse stations waar ik langs ben gekomen en waar ik nog heen moet.
Later zal ik hier afbeeldingen gaan plaatsen. Op dit moment loop ik mezelf dan in de weg in verband met een lopende expositie. Kan je ook gewoon komen kijken, trouwens! Vooral hier even klikken! Vanaf 12 september te zien in Zwolle.
Een van die stations waar ik net op tijd was, was De Stad Verbeeldt. Dit Zwolse initiatief gaat over promotie van de fotokunst en biedt daar volop ruimte en begeleiding voor. September 2026 is het dan zover, mijn werk hangt dan op een expositie! De verbeelding van deze reis is dan voor iedereen zichtbaar.
Er zijn nog meer plekken natuurlijk. Een andere plek is de queer gemeenschap in Zwolle. Via Club-T zijn ik en mijn partner in een warm bad terecht gekomen waar alle ruimte voor iedereen is. Mijn huidige doel om meer richting mensen fotografie te gaan heeft hier een mooie ingang gevonden, namelijk de dragshows van Dragonfruit bij Walhalla in Deventer.
Alleen of samen, natuur, omgeving en de wereld zijn de muzes voor velen. Ook voor mij.

Soms kan je zo dichtbij komen dat het bijna eng wordt, maar het licht maakt dan een hoop goed.

De finesses van de natuur zijn soms gewoon moeilijk vast te leggen. De patronen en delicate details laten zich op het scherm lastig zien

Standpunt doet wat, maar ook sfeer, licht en de kleur. Waar komt het licht vandaan?

Waar wij nog een voorbeeld aan kunnen nemen. De eenvoud en volharding, maar ook de kansen en mogelijkheden.

Soms, heel soms, komt alles gewoon samen. Ik stel mij zo voor dat sommige van de beroemdste schilderijen zo ontstaan zijn.